Երազիցս պոկված մի բեկոր

Իմ երազների անբաժան մասնիկ, երբ ես պոկվելու գաս այս աշխարհ… երբ ես դառնալու իրական երևույթ,,,,ամեն ակնթարթ ես քեզ եմ փնտրում, քեզ եմ տեսնում,,.. տեսնում եմ աչքերդ, ժպտիդ, բարությունդ,,բայց հենց մոտենում եմ Դու այնքան հեռու ես դառնում ..հեռվում շողացող լույսի մի մասնիկ ես.. ու մեր միջև մի մեծ անդունդ,,Դու չես կորչում, բայց չես մոտենում,, կարծես միշտ ստիպես, որ հույսիս փոքրիկ շող միշտ կայծկլտա… ես գիտեմ, որ Դու երբեք չես գա,, ԵՐԲԵՔ,, ես գիտեմ, որ համարյա թե պարտվել եմ,,, հույսիս վերջին մասնիկները արդեն չքանում են,,, ես գիտեի, որ պարտվելու եմ, գիտեի, որ դու միշտ էլ մնալու ես հեռվից ժպտացող փոքրիկ մի կրակ… Բայց թեկուզ իմանալով, որ պարտությունն անխուսափելի է, ես պատրաստ էի ձգտել ու չհասնել, պատրաստ էի տեսնել ու չմոռանալ,,, ես արդեն պարտվեցի այս տողերը գրելով… բայց Դու իմ ամենաքաղցր պարտությունն ես, իմ ամենավառ երազից պոկված բեկորն ես,,, իմ ջարդված երազի վերջին բեկորը,,,


Մեկնաբանություններ (2) (+add yours?)

  1. Zaven
    Aug 21, 2011 @ 05:10:42

    ԱԱԱն նենց քնքուշ էր: Բրավո: Ես չէի կասկածում, որ կկարողանաս բառերի վերածել սրտիդ անկյունները: Եթե դեռ ամբողջովին չես կորցրել երազներդ, բռնիր ու չթողես: Առանց նրանց կյանքը սև ու սպիտակա :

    Պատասխանել

  2. Անի Սարգսյան
    Aug 21, 2011 @ 07:35:41

    Կաշխատեմ Զավ ջան

    Պատասխանել

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s

%d bloggers like this: