Արցունքներ

Ինչի ա ամեն ինչ սենց թարս լինում… լրիվ հակառակը…. սկզբից թվում է, թե ինչ որ բան ես գտել.. բայց վերջում.. վերջում հասկանում ես, որ շաաա՜տ ավելի շատ բան ես կորցրել ու էլ հետ չես վերադարձնի: Վերջում ամեն ինչ դառնում է դատարկություն…. Սկզբից նենց ոգեշնչված ես լինում, ինչ որ ներքին ուժ քեզ առաջ ա մղում… Սկզբից ամեն ինչի գույները վառ են… Քեզ թվում ա, որ դու ահավոր հաջողակ ես ու կյանքը հիասքանչ է…..Սկզբից ամեն ինչ շատ լավ ա…. Հիմա ամեն ինչ կտայի, որ սկիզբի եթերային վիճակը նորից վերապրեի…բայց դե հիմա վերջն ա….ու ուզած թե չուզած պետք ա համակերպվել…ու պետք չի քեզ ներշնչես, որ չես դիմանա հերթական վերջին…..ասում են՝ ամեն ինչի վերջը ինչ որ նոր բանի սկիզբն ա…մի ժամանակ համաձայն էի էս մտքի հետ..իսկ հիմա ինձ համար՝ ամեն ինչի վերջը ինչ-որ նոր վերջի սկիզբն ա…..ու հարց ա առաջանում..՝ արժի՞ սկսել ինչ-որ նոր բան, եթե միևնույնն է դա նույն տխրության արցունքներով ա ավարտվելու….

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s

%d bloggers like this: